herkesin kitabı

ben çok filim seyretmem ama sanırım bu kitabı bir kaç kez okumuşluğum var...

eleştiri

orjinal olduğu sürece eleştirinin hayatı doğruya yönlendirdiği kanısındayım. zeka parıltısından ve espriden yoksun eleştiriyse insanı içinden kemiriyor. şu aşağıda görünen işlerle uğraşırken harcadığım zaman beni mutlu ediyor ve yaptığım her işi bunca yıl sonra böylesi vakit sarfederek yapabilmek istiyorum. belki çok fazla iş yapmış olmayacağım ama üzerinden dört yıl geçtiği halde yaptığım iş hoşuma gidiyorsa buna değer diye düşünüyorum.

teşekkürler

bu kadar mutluyum işte

patates püresi

kocaman haşlanmış bir patates olsam ve sen de ezsen beni püre haline gelinceye kadar ve üstelik sapını da ben tutuyor olsam, dandik plastikten yapılmış sapını, sonra bünyem daha fazla yumuşayamaz hale geldiğinde seni üzerime vurmaktan usanıp süt eklesem bu bulamaç içine ve tereyağ eritip koysam bir de, bütün gücümle ezsem kendimi bütün gücümle ve güzel bir patates püresi olsam, geride ne sütten ne tereyağından ne de patetesten bir iz kalmasa, bana bakanlar seni de göremese, başka hiç bişey göremese yenilecek bir bulamaçtan başka, çok güzel bir patates püresi olsam ve bütün hünerimi sana borçlu olsam...

büyük, çok büyük

büyük boşluk! çok seviyorum seni, dar gelme bana, henüz o kadar şişmanlamadım...