bu yazının aylardır boğazıma düğümlenen son cümleleri içermesi gerekir. güç gösterisi savunmasız insanların kapısına dayandıkça hayat anlamını yitiriyor. hiç bir cümle bir anlam ifade edemiyor. insanlık geri çekiliyor ve bir izleyiciden başkası olamayan dünya hızının da hazzının da kölesi oluyor.
lübnan'da çocukların yaşadıkları gündemden düşeli çok oldu. birçok defa başka yerlerde başka insanlarla gündeme girdi bu acı ve alışkanlık misali farkına varamadan çekildi kendi köşesine, bir daha döneceğini bağıra bağıra...
" Ben bu yüzyılın bütün insanlarını, ki buna ben de dahilim, son derece zavallı buluyorum. Tarih kitapları çok muhtemel ki bu yüzyılın insanları için tek bir cümle edecek: Öyle bir yüzyılda yaşadılar ki, sadece zulme uğrayanlar temiz kalabildi!" gökhan özcan
1 yorum:
Yüksek müsadenle,
*Kendi farkına varmak elleri üşüyenlerin farkına varmakla başlıyor ve canım yanıyor...*
Belki kimsenin ellerini ısıtamıyoruz ama ellerimizde yüreğimizi ısıtabilecek kelimeler olsun hep...
Yorum Gönder